dream

 

 

 

เรามีความฝันมากมาย 

อยากอยู่ประเทศที่มีหิมะ
อยากวาดรูปหากิน อยู่กับสิ่งที่เราชอบและทำเงินได้
อยากมีบ้านหลังเล็กๆ ครอบครัวที่เล็กๆที่อบอุ่น

อยากมีเงินมากพอที่จะแบ่งปันให้คนอื่นโดยที่เราไม่เดือดร้อน

 

 

พอทำงานแล้วคิดว่าจะได้ทำอะไรที่อยากทำ
คิดผิดถนัดจริงๆ

 

กลัวจังเลย
กลัวจะถูกชีวิตมนุษย์เงินเดือน
กัดกร่อนความฝัน

 

เหนื่อยมากๆตอนนี้ เหมือนวิ่งเท่าไหร่ก็ยังไม่ถึงจุดหมายซักที

เริ่มที่จะใช้ชีวิตวันๆไปอย่างไร้ค่าเรื่อยๆ
จันทร์ถึงศุกร์ ทำงาน
เสาร์อาทิตย์ ไม่นอนก็ทำงานเสริม
แล้วก็วนกลับมาจันทร์ถึงศุกร์

 

ไม่มีปิดเทอม
ไม่มี Summer break

 

อยากร้องไห้กับการใช้ชีวิตแบบนี้ของตัวเองจริงๆ
เราแอบชื่นชมคนที่สามารถวิ่งตามความฝันโดยไม่ต้องมีห่วงข้างหลัง
แม้ว่าจะลำบากแค่ไหน เงินที่ได้น้อยนิดแค่ไหน
ก็ยังมีความฝันให้ไล่ตาม

 

ดีกว่ามนุษย์เงินเดือนแบบเรา
ที่เริ่มรู้สึกว่า เราทำความฝันหล่นหายไปตอนไหนแล้วก็ไม่รู้

 

แล้วก็เริ่มรู้สึกว่า เราไม่มีแรงที่จะไล่ตามความฝันที่เคยฝันอีกต่อไปแล้ว
ได้แต่ปล่อยให้มันเป็นแค่ความฝันอยู่แบบนั้น

 

 

ไม่นะ .... ไม่ ไม่ ไม่ ...

ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย

ต้องรีบหาแรงฮึด
แล้ววิ่งตามความฝันเฮือกสุดท้าย

 

วันนี้มันยังไม่สายไปใช่ไหม?